F

படிப்போர்

Thursday, 4 August 2016

280. திருவோத்தூர்

280
திருவோத்தூர்

(காஞ்சிக்கு அருகே உள்ளது. தற்சமயம் செய்யார், திருவந்திபுரம் என அழைக்கப்படுகிது.)
வேல், ம்யில், சேவல், வள்ளி தேவசேனை, இறைவன்  இவர்கள் யாவரும் இப்பாடலில் கூறப்பட்டிருக்கிறார்கள்
      

       தனனாத் தானன தானந் தனனாத் தானன தானந்
        தனனாத் தானன தானந்                           தனதான

தவர்வாட் டோமர சூலந் தரியாக் காதிய சூருந் 
   தணியாச் சாகர மேழுங்                                           கிரியேழுந்
சருகாக் காய்கதிர் வேலும் பொருகாற் சேவலு நீலந்
   தரிகூத் தாடிய மாவுந்                                           தினைகாவல்
துவர்வாய்க் கானவர் மானுஞ் சுரநாட் டாளொரு தேனுஞ்
   துணையாத் தாழ்வற வாழும்                              பெரியோனே
துணையாய்க் காவல்செய் வாயென் றுணராப் பாவிகள் பாலுந்
   தொலையாப் பாடலை யானும்                          புகல்வேனோ
பவமாய்த் தாணது வாகும் பனைகாய்த் தேமண நாறும்
   பழமாய்ப் பார்மிசை வீழும்                                       படிவேதம்
படியாப் பாதகர் பாயன் றியுடாப் பேதைகள் கேசம்
   பறிகோப் பாளிகள் யாருங்                                      கழுவேறச்
சிவமாய்த் தேனமு தூறுந் திருவாக் காலொளி சேர்வெண்
   டிருநீற் றாலம ராடுஞ்                                              றியோனே
செழுநீர்ச் சேய்நதி யாரங் கொழியாக் கோமளம் வீசுந்
  திருவோத் தூர்தனில் மேவும்                                 பெருமாளே.

பதம் பிரித்து உரை


தவர் வாள் தோமர(ம்) சூலம் தரியா காதிய சூரும் 
தணியா சாகரம் ஏழும் கரி ஏழும்
தவர் = வில். வாள் = வாள். தோமரம் = தண்டாயுதம். சூலம் = சூலம். தரியா = (இவைகளைத்) தரித்து. காதிய = கொலைகளைச் செய்த. சூரும் = சூரனும். தணியா = வற்றாத. சாகரம் ஏழும் = ஏழு கடல்களும். கிரி ஏழும் = ஏழு மலைகளும்.


சருகா காய் கதிர் வேலும் பொரு கால் சேவலு(ம்) நீல(ம்)
தரி கூத்தாடிய மாவும் தினை காவல்

சருகா(க) = சருகைப் போல. காய் = உலர்ந்து போகும்படி எரித்து அழித்த. கதிர் வேலும் = ஒளி வேலும். பொரு = சண்டை செய்கின்ற. கால் சேவலும் = காலை உடைய கோழியும். நீலம் தரி = நீல நிறம் கொண்டு. கூத்தாடிய = நடனம் செய்ய வல்ல. மாவும் = மயிலாகிய குதிரையும். தினை காவல் = தினைப் புனம் காத்து வந்த.

துவர் வாய் கானவர் மானும் சுர நாட்டாள் ஒரு தேனும்
துணையா தாழ்வு அற வாழும் பெரியோனே

துவர் வாய் = பவளம் போன்ற வாயைக் கொண்ட. கானவர் மானும் = வேடுவர்களுடைய மான் போன்ற வள்ளியையும். சுர நாட்டாள் ஒரு  தேனும் = விண்ணுலக மங்கையாகிய தேன் போன்ற தேவசேனையையும். துணையா = துணையாகக் கொண்டு. தாழ்வு அற வாழும் = ஒரு குறையும் இன்றி வாழும். பெரியோனே = பெரியோனே.

துணையாய் காவல் செய்வாய் என்று உணரா பாவிகள் பாலும் 
தொலையா பாடலை யானும் புகல்வேனோ

துணையாய் காவல் செய்வாய் = (நீ) துணையாகக் காவல் செய்து காப்பாற்றுவாய். என உணராப் பாவிகள் பாலும் = என்று உணராத பாவிகளிடமும் போய். தொலையாப் பாடலை = அழிவில்லாத அருமைப் பாடல்களை. யானும் புகல்வேனோ = நானும் சொல்லித் திரிவேனோ?

பவ(ம்) மாய்த்து ஆண் அதுவாகும் பனை காய்த்தே மண(ம்) நாறும்
பழமாய் பார் மிசை வீழும்படி வேதம்

பவம் = பிறப்பை. மாய்த்து = ஒழித்து. ஆண் அது வாகும் பனை = ஆணாய் இருந்த பனை. காய்த்தே மணம் நாறும் = காய்த்து நறு மணம் வீசும். பழமாய் = பழங்களாகி. பார் மிசை வீழும்படி = பூமியில் விழும்படி. வேதம் = வேதத்தை(தேவார வேதத்தை)

படியா பாதகர் பாய் அன்றி உடா(த) பேதைகள் கேசம்
 பறி கோப்பாளிகள் யாரும் கழு ஏற

படியாத = படிக்காத. பாதகர் = பாதகர்கள். பாய் அன்றி = பாயைத் தவிர வேறு ஒன்றையும். உடாத = உடுக்காத. பேதைகள் = பேதைகள். கேசம் பறி = தலை மயிரை நீக்கிய. கோப்பாளிகள் = கூத்தாடிச் சமர்த்தர்கள். யாரும் = அனைவரும். கழு ஏற = கழுவில் ஏறும்படி. 

சிவமாய் தேன் அமுது ஊறும் திருவாக்கால் ஒளி சேர் வெண் 
திரு நீற்றால் அமராடும் சிறியோனே

சிவமாய் = சிவ மயமானதும். தேன் அமுது ஊறும் = தேனும் அமுதும் ஊறிய. திரு வாக்கால் = (சம்பந்தராக வந்த உனது) பாடல்களாலும். ஒளி சேர் = பெருமை வாய்ந்த. திருநீற்றாலும் = திரு நீற்றாலும். அமர் ஆடும் சிறியோனே = வாதப் போர்  செய்த இளையவனே.

செழு நீர் சேய் நதி ஆரம் கொழியா கோமளம் வீசும்
 திருவோத்தூர் தனில் மேவும் பெருமாளே.

செழு நீர் = செழுமை வாய்ந்த நீரைக் கொண்ட. சேய் நதி = சேயாறு. ஆரம் கொழியா = முத்துக்களைச் கொழித்து. கோமளம் வீசும் = அழகு வீசும். திருவோத்தூர் தனில் மேவும் பெருமாளே = திருவோத்தூரில் வீfற்றிருக்கும் பெருமாளே.





சுருக்க உரை

வில், வாள், தண்டம், சூலம் இவைகளைத் தரித்துக் கொலைகளைச் செய்த சூரன் சரகு போல் காயும்படி அழித்த ஒளி வேலும், சண்டை செய்ய வல்ல கால்களை உடைய சேவலும், நீல நிறங் கொண்டு நடனம் செய்யும் மயிலும், தினைப் புனம் காத்த மறவர் பெண்ணாகிய வள்ளியையும், விண்ணுலக மங்கையான தேவசேனையையும்  துணையாகக் கொண்டு ஒரு குறைவுமின்றி வாழும் பெரியோனே.

நீ துணையாக நின்று காத்தருள்வாய் என்று உணராத பாவிகளிடத்தில் சென்று அருமையான பாடல்களை நானும் சொல்லுவேனோ? ஆண் பனையைப் பெண்ணாக்கி இனிய பழங்களைக் கொடுக்கும்படி தேவாரப் பதிகம் பாடி, தலை மயிரை நீக்குபவரும், பாய் ஒன்றையே ஆடையாக அணிபவரும் ஆகிய சமணர்களுடன் வாதப் போர் செய்து அவர்களைக் கழுவில் ஏற்றிய இளையோனே. செழுமையான நீர் ஓடும் சேயாறு பாயும் திருவோத்தூரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே பாவிகள் முன் என் பாடல்களைப் பாடுவேனோ?


விளக்கக் குறிப்புகள்

1 பொருகால் சேவல்.... 

சேவல் காலைக் கொண்டு சண்டை செய்யும் (காலாயுதம், பதாயுதம்). 

2. ஆண் அதுவாகும் பனை காய்த்து.... 
குரும்பை ஆண்பனை ஈன் குலை ஓத்தூர் 
அரும்பு கொன்றை அடிகளை 
பெரும் புகலியுள் ஞானசம்பந்தன் சொல் 
விரும்புவார் வினை வீடே... சம்பந்தர் தேவாரம். 

3. வேதம் படியாப் பாதகர்... 
வேதவேள்வியை நிந்தனை செய்து உழல் 
ஆதம் இ(ல்)லி அமணொடு தேரரை 
வாதில் வென்று அழிக்கத் திரு உள்ளமே... சம்பந்தர் தேவாரம். 
4. வெண் திரு நீற்றால் அமராடும்....
ஆலவாய் அண்ணல் நீறே
மன்னும் மந்திரமும் ஆகி
  மருந்தும் ஆய்த் தீர்ப்பது என்று
பன்னிய மறைகள் ஏத்திப்
  பகர் திருப்பதிகம் பாடி...                                            திருத்தொண்டர் புராணம்



சம்பந்தர் வரலாற்றை முந்திய திருப்புகழ் பாக்களில் பார்க்கலாம் 


” tag:
280
திருவோத்தூர்

(காஞ்சிக்கு அருகே உள்ளது. தற்சமயம் செய்யார், திருவந்திபுரம் என அழைக்கப்படுகிது.)
வேல், ம்யில், சேவல், வள்ளி தேவசேனை, இறைவன்  இவர்கள் யாவரும் இப்பாடலில் கூறப்பட்டிருக்கிறார்கள்
      

       தனனாத் தானன தானந் தனனாத் தானன தானந்
        தனனாத் தானன தானந்                           தனதான

தவர்வாட் டோமர சூலந் தரியாக் காதிய சூருந் 
   தணியாச் சாகர மேழுங்                                           கிரியேழுந்
சருகாக் காய்கதிர் வேலும் பொருகாற் சேவலு நீலந்
   தரிகூத் தாடிய மாவுந்                                           தினைகாவல்
துவர்வாய்க் கானவர் மானுஞ் சுரநாட் டாளொரு தேனுஞ்
   துணையாத் தாழ்வற வாழும்                              பெரியோனே
துணையாய்க் காவல்செய் வாயென் றுணராப் பாவிகள் பாலுந்
   தொலையாப் பாடலை யானும்                          புகல்வேனோ
பவமாய்த் தாணது வாகும் பனைகாய்த் தேமண நாறும்
   பழமாய்ப் பார்மிசை வீழும்                                       படிவேதம்
படியாப் பாதகர் பாயன் றியுடாப் பேதைகள் கேசம்
   பறிகோப் பாளிகள் யாருங்                                      கழுவேறச்
சிவமாய்த் தேனமு தூறுந் திருவாக் காலொளி சேர்வெண்
   டிருநீற் றாலம ராடுஞ்                                              றியோனே
செழுநீர்ச் சேய்நதி யாரங் கொழியாக் கோமளம் வீசுந்
  திருவோத் தூர்தனில் மேவும்                                 பெருமாளே.

பதம் பிரித்து உரை


தவர் வாள் தோமர(ம்) சூலம் தரியா காதிய சூரும் 
தணியா சாகரம் ஏழும் கரி ஏழும்
தவர் = வில். வாள் = வாள். தோமரம் = தண்டாயுதம். சூலம் = சூலம். தரியா = (இவைகளைத்) தரித்து. காதிய = கொலைகளைச் செய்த. சூரும் = சூரனும். தணியா = வற்றாத. சாகரம் ஏழும் = ஏழு கடல்களும். கிரி ஏழும் = ஏழு மலைகளும்.


சருகா காய் கதிர் வேலும் பொரு கால் சேவலு(ம்) நீல(ம்)
தரி கூத்தாடிய மாவும் தினை காவல்

சருகா(க) = சருகைப் போல. காய் = உலர்ந்து போகும்படி எரித்து அழித்த. கதிர் வேலும் = ஒளி வேலும். பொரு = சண்டை செய்கின்ற. கால் சேவலும் = காலை உடைய கோழியும். நீலம் தரி = நீல நிறம் கொண்டு. கூத்தாடிய = நடனம் செய்ய வல்ல. மாவும் = மயிலாகிய குதிரையும். தினை காவல் = தினைப் புனம் காத்து வந்த.

துவர் வாய் கானவர் மானும் சுர நாட்டாள் ஒரு தேனும்
துணையா தாழ்வு அற வாழும் பெரியோனே

துவர் வாய் = பவளம் போன்ற வாயைக் கொண்ட. கானவர் மானும் = வேடுவர்களுடைய மான் போன்ற வள்ளியையும். சுர நாட்டாள் ஒரு  தேனும் = விண்ணுலக மங்கையாகிய தேன் போன்ற தேவசேனையையும். துணையா = துணையாகக் கொண்டு. தாழ்வு அற வாழும் = ஒரு குறையும் இன்றி வாழும். பெரியோனே = பெரியோனே.

துணையாய் காவல் செய்வாய் என்று உணரா பாவிகள் பாலும் 
தொலையா பாடலை யானும் புகல்வேனோ

துணையாய் காவல் செய்வாய் = (நீ) துணையாகக் காவல் செய்து காப்பாற்றுவாய். என உணராப் பாவிகள் பாலும் = என்று உணராத பாவிகளிடமும் போய். தொலையாப் பாடலை = அழிவில்லாத அருமைப் பாடல்களை. யானும் புகல்வேனோ = நானும் சொல்லித் திரிவேனோ?

பவ(ம்) மாய்த்து ஆண் அதுவாகும் பனை காய்த்தே மண(ம்) நாறும்
பழமாய் பார் மிசை வீழும்படி வேதம்

பவம் = பிறப்பை. மாய்த்து = ஒழித்து. ஆண் அது வாகும் பனை = ஆணாய் இருந்த பனை. காய்த்தே மணம் நாறும் = காய்த்து நறு மணம் வீசும். பழமாய் = பழங்களாகி. பார் மிசை வீழும்படி = பூமியில் விழும்படி. வேதம் = வேதத்தை(தேவார வேதத்தை)

படியா பாதகர் பாய் அன்றி உடா(த) பேதைகள் கேசம்
 பறி கோப்பாளிகள் யாரும் கழு ஏற

படியாத = படிக்காத. பாதகர் = பாதகர்கள். பாய் அன்றி = பாயைத் தவிர வேறு ஒன்றையும். உடாத = உடுக்காத. பேதைகள் = பேதைகள். கேசம் பறி = தலை மயிரை நீக்கிய. கோப்பாளிகள் = கூத்தாடிச் சமர்த்தர்கள். யாரும் = அனைவரும். கழு ஏற = கழுவில் ஏறும்படி. 

சிவமாய் தேன் அமுது ஊறும் திருவாக்கால் ஒளி சேர் வெண் 
திரு நீற்றால் அமராடும் சிறியோனே

சிவமாய் = சிவ மயமானதும். தேன் அமுது ஊறும் = தேனும் அமுதும் ஊறிய. திரு வாக்கால் = (சம்பந்தராக வந்த உனது) பாடல்களாலும். ஒளி சேர் = பெருமை வாய்ந்த. திருநீற்றாலும் = திரு நீற்றாலும். அமர் ஆடும் சிறியோனே = வாதப் போர்  செய்த இளையவனே.

செழு நீர் சேய் நதி ஆரம் கொழியா கோமளம் வீசும்
 திருவோத்தூர் தனில் மேவும் பெருமாளே.

செழு நீர் = செழுமை வாய்ந்த நீரைக் கொண்ட. சேய் நதி = சேயாறு. ஆரம் கொழியா = முத்துக்களைச் கொழித்து. கோமளம் வீசும் = அழகு வீசும். திருவோத்தூர் தனில் மேவும் பெருமாளே = திருவோத்தூரில் வீfற்றிருக்கும் பெருமாளே.





சுருக்க உரை

வில், வாள், தண்டம், சூலம் இவைகளைத் தரித்துக் கொலைகளைச் செய்த சூரன் சரகு போல் காயும்படி அழித்த ஒளி வேலும், சண்டை செய்ய வல்ல கால்களை உடைய சேவலும், நீல நிறங் கொண்டு நடனம் செய்யும் மயிலும், தினைப் புனம் காத்த மறவர் பெண்ணாகிய வள்ளியையும், விண்ணுலக மங்கையான தேவசேனையையும்  துணையாகக் கொண்டு ஒரு குறைவுமின்றி வாழும் பெரியோனே.

நீ துணையாக நின்று காத்தருள்வாய் என்று உணராத பாவிகளிடத்தில் சென்று அருமையான பாடல்களை நானும் சொல்லுவேனோ? ஆண் பனையைப் பெண்ணாக்கி இனிய பழங்களைக் கொடுக்கும்படி தேவாரப் பதிகம் பாடி, தலை மயிரை நீக்குபவரும், பாய் ஒன்றையே ஆடையாக அணிபவரும் ஆகிய சமணர்களுடன் வாதப் போர் செய்து அவர்களைக் கழுவில் ஏற்றிய இளையோனே. செழுமையான நீர் ஓடும் சேயாறு பாயும் திருவோத்தூரில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே பாவிகள் முன் என் பாடல்களைப் பாடுவேனோ?


விளக்கக் குறிப்புகள்

1 பொருகால் சேவல்.... 

சேவல் காலைக் கொண்டு சண்டை செய்யும் (காலாயுதம், பதாயுதம்). 

2. ஆண் அதுவாகும் பனை காய்த்து.... 
குரும்பை ஆண்பனை ஈன் குலை ஓத்தூர் 
அரும்பு கொன்றை அடிகளை 
பெரும் புகலியுள் ஞானசம்பந்தன் சொல் 
விரும்புவார் வினை வீடே... சம்பந்தர் தேவாரம். 

3. வேதம் படியாப் பாதகர்... 
வேதவேள்வியை நிந்தனை செய்து உழல் 
ஆதம் இ(ல்)லி அமணொடு தேரரை 
வாதில் வென்று அழிக்கத் திரு உள்ளமே... சம்பந்தர் தேவாரம். 
4. வெண் திரு நீற்றால் அமராடும்....
ஆலவாய் அண்ணல் நீறே
மன்னும் மந்திரமும் ஆகி
  மருந்தும் ஆய்த் தீர்ப்பது என்று
பன்னிய மறைகள் ஏத்திப்
  பகர் திருப்பதிகம் பாடி...                                            திருத்தொண்டர் புராணம்



சம்பந்தர் வரலாற்றை முந்திய திருப்புகழ் பாக்களில் பார்க்கலாம் 


Monday, 25 July 2016

279. சொரூபப் பிரகாச

                      

                      தனதத்தன தானதன தனதத்தன தானதன
                      தனதத்தன தானதன                  தனதானா

சொருபப்பிர காசவிசு வருபப்பிர மாகநிச
  சுகவிப்பிர தேசரச                                சுபமாயா
துலியப்பிர காசமத சொலியற்றர சாசவித
  தொகைவக்ரம மாதர்வயி                      றிடையூறு
கருவிற்பிற வாதபடி யுருவிற்பிர மோதஅடி
  களையெத்திடி ராகவகை                     யதின்மீறிக்
கருணைப்பிர காசவுன தருளுற்றிட ஆசில்சிவ
  கதிபெற்றிட ரானவையை                 யொழிவேனோ
குருகுக்குட வாரகொடி செருவுக்கிர ஆதபயில்
  பிடிகைத்தல ஆதியரி                          மருகோனே
குமரப்பிர தாபகுக சிவசுப்பிர மாமணிய
  குணமுட்டர வாவசுரர்                          குலகாலா
திருவொற்றியு றாமருவு நகரொற்றியுர் வாரிதிரை
  யருகுற்றிடு மாதிசிவ                         னருள்பாலா
திகழுற்றிடு யோகதவ மிகுமுக்கிய மாதவர்க
  ளிதயத்திட மேமருவு                          பெருமாளே

279 திருவொற்றியூர்



பதம் பிரித்து பொருள்

சொருப பிரகாச விசுவ ரூப பிரமாக நிச
சுக விப்பிரதேச ரச சுப மாயா
சொருபப் பிரகாச - பிரகாச சொரூபனே[பேரொளிப் பிழம்பே] விசுவ ரூப - உலகம் அனைத்தையும் கொண்ட பிரமாக - முழு முதற் பொருளாய் நின்று  நிச சுக - உண்மையான  சுகத்தைத் தருபவனே [பிரமம் என்னும் பெரிய பொருளாக உள்ள மெய்மைப் பேருண்மை மேலோனே,] விப்பிரதேச - அழகனே ரசு சுப - இன்ப சுபப்பொருளே [மாபெரும் சுவையான மங்களமே] மாயா - அழியாத

துலிய பிரகாச மத சோலி அற்ற ரசா சவித
தொகை விக்ரம மாதர் வயிறு இடை ஊறு

துலியப் பிரகாச - சுத்த ஒளியே [தூய அதி நுட்ப ஒளியே] மத - மதங்களின் சோலி அற்ற - தொந்தரவைக் கடந்த ரசா சவித தொகை - இன்பம் கூடிய வகையதான
[மத சொல் இயற்று  அரசா- சமய நூட்கள் சால இயற்றிய கலை அரசே
சவித தொகை  விக்ரம- தொகைப்படுத்திக் கூறும் பருதியர் (சூரியன்கள்) என வளர் ஒளி மயமாக வரும் வலியோனே,] விக்ரம - வலிமையை உடையவனே மாதர் வயிறு இடை ஊறு - மாதர்களின் வயிற்றில் ஊறுகின்ற


கருவில் பிறவாதபடி உருவில் பிரமோத அடிகளை
ஏத்திடு இராக வகை அதின் மீறி

கருவில் பிறவாதபடி - கருவில் பிறக்கா வண்ணம் உருவில் - (உனது) திருவுருவத்தில் பிரமோத - விரும்பத் தக்க அடிகளை - திருவடிகளை ஏத்திட - போற்றுகின்ற ராக வகை - கீத வகைகளில் அதின் மீறி - மேம்பட்டவனாய் (விளங்கும்)

கருணை பிரகாச உனது அருள் உற்றிட ஆசு இல் சிவ
கதி பெற்றிடு இடர் ஆனவையை ஒழிவேனோ
கருணைப் பிரகாச - கருணை ஒளியனே உனது அருள் உற்றிட - உனது திருவருள் கூடுவதால் ஆசு இல் - குற்றமில்லாத சிவ கதி பெற்று - சிவ கதியை அடைந்து இடர் ஆனவையை - துன்பங்கள் யாவற்றையும் ஒழிவேனோ - கடக்க மாட்டேனோ?
குரு குக்குட வார கொடி செரு உக்கிர ஆதப அயில்
பிடி கைத்தல ஆதி அரி மருகோனே

குரு - நிறமுள்ள வார குக்குட கொடி - கோழிக் கொடியையும் செரு - போரில் உக்கிர - உக்கிரமான ஆதப அயில் பிடி - வெயில் ஒளி கொண்ட வேலையும் பிடித்துள்ள கைத்தல - திருக்கரங்களை உடையவனே ஆதி - ஆதியே அரி மருகோனே - திருமாலின் மருகனே

குமர பிரதாப குக சிவ சுப்பிர மா மணிய
குணம் முட்டர் அவா அசுரர் குலகாலா

குமர - குமரனே பிரதாப - கீர்த்தி விளங்கும் குக - குகனே மா - அழகிய சிவ சுப்பிர மணிய - சிவ சுப்பிரமணியனே குண முட்டர் - குணம் குறைவு உடையவரும் அவா அசுரர் - ஆசை மிக்கவருமான குலகாலா - அசுரர் குலத்துக்கு யமனே


திரு ஒற்றி உறா மருவு நகர் ஒற்றியூர் வாரி திரை
அருகு உற்றிடும் ஆதி சிவன் அருள் பாலா

திரு - இலக்குமி ஒற்றி - சேர்ந்து உறா மருவு - பொருந்தியிருக்கும் நகர் ஒற்றியூர் - நகரமான திருவொற்றியூரில் [எண் வகைத் திருவும் தங்கி தழுவும் பதியான திருவொற்றியூரில்], வாரி திரை - கடல் அலைக்கு                                                                                                                                          

திகழ் உற்றிடு யோக தவ மிகு முக்கிய மாதவர்கள்
இதயத்திடமே மருவிய பெருமாளே

அருகு உற்றிடும் - அருகில் இருக்கும் ஆதி சிவன் - ஆதிசிவன் அருள் பாலா - அருளிய குழந்தையே திகழ் உற்றிடு - விளக்கம் கொண்ட யோக தவ - யோகத்திலும் தவத்திலும் மிகு முக்கிய - மிக்க சிறப்பான மா தவர்கள் - மகா வசிகளின் இதயத்திடமே - மனத்திலேயே [இதய தகராலயத்திலேயே] மருவு - பொருந்தி விளங்கும் பெருமாளே - பெருமாளே
[ ] அடைப்பு குறிக்குள் இருப்பவை  திரு நடராஜன் தந்த பொருள்

சுருக்க உரை

பிரகாச சொரூபனே ஒளி உருவனே எல்லா அண்டங்களையும் கொண்ட பேருருவனே முழு முதற் பொருளாக நின்று உண்மையான சுகத்தைத் தரும் பொருளே இன்பப் பொருளே அழிவில்லாத சுத்த ஒளியே மதங்களின் தொந்தரவுகளைக் கடந்த வலிமையை உடையவனே

தாயின் வயிற்றில் கருவாக பிறக்காதபடி உனது திருவுருவில் விரும்பத் தக்க திருவடிகளைப் போற்றும் கீத வகைகளிலும் மேம்பட்டவனாய் விளங்கும் கருணை ஒளியே உனது திருவருளால் சிவ கதியைப் பெற்றுதுன்பங்கள் யாவையும் கடக்க மாட்டேனோகோழிக் கொடியையும் ஒளி கொண்ட வேலையும் ஏந்திய திருக்கையினனே ஆதியே திருமால் மருகனே குமரனே கீர்த்தி விளங்கும் குகனே சுப்பிரமணியாகிய பேரொளியோனே ஆசை மிகுந்த அசுரர் குலத்துக்கு யமனே இலக்குமி சேர்ந்து பொருந்தியிருக்கும் திருவொற்றியூரில் கடல் அலைக்கு அருகில் வீற்றிருக்கும் ஆதி சிவன் அருளிய குழந்தையே யோகத்திலும் தவத்திலும் சிறந்த பெரிய தவசிகள் மனத்திலேயே பொருந்தி விளங்குபவனே சிவ கதி பெற்று இடர்கள் அனைத்தையும் கடக்க மாட்டேனோ?

ரசபதி விரிவுரை

உதய ஒளி முன் இருள் ஒதுங்கும் அது போல் பேரொளிப்  பிழம்பை  உள்ளம் ஊன்றி உணரும் சமயம், ஆணவ இருள் வலி அடங்கும் இதோ சிறக்க வருகிறது சிவ ஒளி என்று குரு மொழி போல் அந்நிலையில் அருள் நாதம் அறிவிக்கும் உடனே வெல் வெல் வெல் வெல் என்று உடன் தொடர்ந்து எழுகிறது வேல் அப்படித் தான் இருக்கிறது அதன் செயல்

சொரூபத்தில்நாதம் தடத்த உருவில் குலவுகிறது சேவல் கொடி சொரூபத்தில் ஞானம் தடத்தத்தில் வேல் பேரொளி மயமான அவ் வேலையும் சேவலையும் பிடித்த கரத்தனை, குரு குக்குட வார கொடி செரு உக்கிர ஆதப அயில் பிடி கைத்தல என அன்போடு கூவி அழைத்தார்

அநியாயம் செய்வாரை அழிப்பார் ஆதலின் திருமால் அரி எனும் பெயர் பெறுவர் அமரரில் முதல்வர், தொண்டரில் தலைவர் என்பதை எண்ணி அவரை ஆதி அரி என்றார் ஆறுமுகப் பரன் ஆடலை அறிந்தார் சிறந்த கண் மழை சிந்தினார் அந்தத் துளிகள் இரு பெண் உருவாகிப் பிரகாசித்தன அவ்விருவர்க்கும் அமுத வல்லி , சுந்தரி என பெயர் இட்டார் அமுத வல்லியை அமரர்க்கு மகளாக அளித்தார் சுந்தரியை குறவர்க்கு மகளாகக் கொடுத்தார் இருவரையும் முருகனுக்கு மணத்தில் அளித்தார் முருகன், அமரர் மருகன், குமரன், சவரர் மருகன் ( வேடுவர் மருமகன் ), என்று எவரும் சொல்ல வைத்தார்  மற்றவர்க்கு இப்படி மதிப்புண்டாக, மாபெரும் பணியை தான் மறைந்து செய்தாரானாலும், மால் மருகன் முருகன் என்று அவரைப் போற்றி உலகம் புகழ்ந்தது அதனை அறிந்து ஆதி அரி மருகோனே என்று அன்பு மிகுத்து அழைத்தார்
கு - மலம், மரன் - அழித்தவன், குமர நாமத்திற்கு இப்படியும் ஒரு பொருள் உண்டு பிரதாபம் - மகிமை, பெருமை, பிரசித்தி எனினுமாம் குகன் - உயிர்களின் இதய குகையில் இருப்பவன் - வசை இல் உயிர் உள்ளமுமே குகைகளும் வதியும் இயல்பால் குகன் - என்று இதனை விரித்து உரைக்கிறது விநாயக புராணம்
தண்முகத் துய்ய மணி உண்முகச்சைவமணி சண்முகத் தெய்வ மணியை சிவசுப்பிரமாமணிய என்று கூவி அழைக்கும் அருமை கோடி பெறும்

சிவ என்பதை ஒருதலை மாணிக்கம் என்பர் அதனிலிருந்து எழுகிறது சிவசுப்ரமணியம் சு - இன்பம், பிரம - பெரிய பொருள்,   நியம் - விளங்கும் ஒளி எனவே இன்பப் பிரம்ம ஜோதியை சுப்பிரமணியம் என்று உரு ஏற்றினார் உள்ளம் உவகை பெறும்

ஒரு மொழியில், நகரத்தின் முன்ணகரம் வருமேல் , நகரம் ணகரமாகத் திரியும் என்பது வட மொழி விதி அதன் படி நியம் என்பது ணியம் என்று ஆயது

நலம் சிறந்த அந்தணரும் சுருதியும், வாழும் நம்மை வழிபடுவதால், நாம் சுப்பிரமணியம் ஆவோம்.  சுரர் , அசுரர் முதலிய எவராலும்  எண்ணப்படுதலின் நம் முருகன் சுப்பிரமணியன் ஆயினன் என்று உமா தேவிக்கு சிவம் உரைத்ததாக குதுகலித்து ஒரு குறிப்பை ஸ்காந்தம் கூறுகின்றது

ராஜச தாமச குணத்தர் அசுரர் சத்ய குண சார்பு  இலாதவர் ஆதலின் குணமுட்டர் ஆயினர் மூடப்பட்ட குணிகள் அந்த மூடர்கள் பேராசை பேய் நலிய வானவர் வாழ்வை வலிந்து கவர்ந்தனர் மா துக்கம் தீர்த்து சாதுக்கள் வாழ  தானவர் குலத்தை தடித்தானை,     குமர   பிரதாப   குக சிவசுப்பிரமாமணிய குணமுட்டர் அவா அசுரர் குலகாலா  என்று அழைக்கும் அருமையே அருமை திருவொற்றியூர் என்ற பெயரே திருமகள் நிகேதனம் அது எனலை தெரிவிக்கின்றது

ஆதி அரி மருகா, ஆதி சிவன் அருள் பாலா என்று பல தரம் சொல்லிப் பாருங்கள் ஓதும் நாவில் சுரப்பு ஊறுகின்றதே
யோகமும் தவமும் உடைய மா தவர்களே இவ்வுலகிற்கு என்றும் தேவை இடையறாது அவர்கள் தன்னை எண்ணுகின்றார் ஆதலின், அவர் இதயத்தில் நீங்காது இருப்பவனே என்ற பொருளில் திகழ் உற்றிடு யோக  தவ மிகு  முக்கிய மாதவர்கள் இதயத்திடமே    மருவு பெருமாளே என்றார்

சொரூபம் - அனுபூதியில் புலனாகும் அறிவு நிலை அது தத்துவம் கடந்தது எம்மதங்கட்கும் எட்டாதது குணமும் குறியும் இல்லாதது ஆன்ம அறிவிற்கு அறிவாய் இருப்பது இறப்பும் பிறப்பும் நினைப்பும் மறப்பும் சேராதது அருள் வழியால் ஐந்தொழில் நிகழ ஒட்டாதது எதனினும்   ஒன்றுவது அச்சொரூபம் இயல்பில் ஒளிர்வது ஆதலின் சொரூபப் பிரகாச என்றார்

விசுவ ரூபம் - உலக உருவம் உலகானான், உலகிற்கு உயிரானான், உலகைக் கடந்தும் உளன் எனும் பொருளில் விசுவ ரூபன் விஸ்வாந்தர்யாமி, விஸ்வாதிகன் என, ஏதமில்லாத வேதம் இறைவனை என்றும் அறிவிக்கின்றது சொரூபப் பிரகாசம் விஸ்சவரூபமாக விளங்குவதால் தான் அதை ஓதவும் உணரவும் இயல்கிறது பிரம்மாக என்பது பிரமாக என நின்றது பெரிய பொருளை பிரமம் என்பர் பெரியோர்.
சதானந்த பரத்தை நிச சுகம் என்பது நினைக்கத் தக்கது பிணைந்து  கலந்த பின் பிரிவு தருவன உள எனில் அதன் வழி வருவது சிற்றின்பம் அணைந்து கலந்த பின் அத்வைதமாவது பேரின்பம் அதை ஏட்டில் விவரிக்க இடமில்லை.

ஊன்றி உணர்ந்தால் உய்தி பிறக்கும் சொரூபம் - முளை, விஸ்வ ரூபம் - விதை பிரம்மமாக இருந்த நிச சுகம் உயிர்கட்கு தன்னை உணர்த்த விப்ர தேஜஸாக விளங்குகின்றது இது குரு முகுமான கோலம் அதன் உபதேசம் ரச சுப அனுபவம் மற்ற உபதேசங்கள் எல்லாம் விரசமான அமங்கலமே

உபதேசத்தின் பின், மாயா துல்ய பிரகாசம் மலரும் இது, ஏற்றி வைத்த பின் அணையாத இதய தீப இருப்பு - பொதிய முனி அகத்து பொங்கும் இருள் விலக்க விதியும் அறியா விளக்கேற்றும் தேசிகனே- என்று அருமை போரூர் அடிகளும், - ஆபத்தை நீக்கி, வளர்த்தே சற்றும் அசையாமல் அவியாமல் அடியேன் உளத்தே தீபத்தை வைத்தது பாரீர் திருச்சிற்றம்பலத்தே திகழ் நட ஜோதி என வடலூர் முனிவரும் சமிக்ஞை காட்டுவது ஊன்றி இங்கு உணரத் தகும் இந்நிலையை எவரும் ஓதலாம் உணரலாம் இங்கு சமயவாதிகளின் மோதல் இராது

எல்லார்க்கும் பரிபாகம் (மனப் பக்குவம்) ஒரே மாதிரியாக இருப்பது இல்லை தடத்த நிலையில் அவர்கள் தம் மதிக்குத் தக்கவாறு மதிக்கலாயினர் மதிநிலைக்குத் தக்க படி பேசும் மதங்கள் பிறந்தன சமய நூல்களும் எழுந்தன நூல் செய்தார் பெயர் நூல் முகப்பில் நிற்கும் அவர்களா அதை ஆக்கினார்கள்? ஒருநாளும் இல்லை  அவர்கள் இதயத்தில் இருந்து இந்தந்த நூட்களை ஆக்கியது சொரூப தடத்த ஜோதி உரைத்த அந்நூலின் படி ஒழுகினால், படிகிரமுமாகி, உணர்வை அருளி அறிவே அவர்களை உயர்த்தி விடும் அந்நிலையை எண்ணி, மத சொல் இயற்று அரசா என்று விமல அந்த ஒளியை விளிக்கலாம் அல்லவா? சொல் - ஆகு பெயரால் நூலை உணர்த்திற்று
மற்றும், சமய ஒரு மொழி உதவிய சிவ லோக சம்ராஜ்ய சக்ரவர்த்தியே என்று பொருள் கோருவதும் ஒரு வகை
-    உததி மிசை கடவு மரகத அருண குல துரக உப லலித கனக ரத சதகோடி சூரியர்கள் உதயமென யுக முடிவின் இருள் அகல ஒரு ஜோதி வீசுவதும் - ஆன அத்தெய்வ இயல்பை சவித தொகை விக்ரம என்று அன்பொடு கூவி
-    அழைக்கலாம் சவித - சூரியன், தொகை - அளவிலாமை குறித்தது, விக்ரம் - பேராற்றல்
என் கதை என்ன ?
ஊறுகாய் அந்த ஊறுகாய்ப் பாண்டத்தில் ஊறுவது போல் எத்தனையோ பேதையர் கருவில் ஊறி பிறந்தேன்இருந்தேன், படாத துன்பம் பல பட்டேன் இறுதியில் வீணே இறந்தேன் பட முடியாது இனி துயரம் பட்டதெல்லாம் போதும் என்று வாய்ப்பாட்டு முறையில் ஓயாது ஓதுவதால் பயனில்லை
ஆர்வம் கருக்குழியை அணுக வைக்கும் துதித்து மகிழ்ந்து தோகையைரையே தொழச் செய்யும் பயனாய் விளைவது பவ கதி தான்
காணத்தக்க உன் திருவடிகளில் காதல் வேண்டும்  பாராயணம் எனும் பெயரால் ஏத்தி துதித்தல் என்றும் நலம் தரும் அதன் பின் கருணை நிறைந்த உன் திருவருள் கரை ஏறும் படி கை கொடுக்கும் கவலை மாயும் சிவ கதி விளையும் அவனருளாலே அவன் தாள் வணங்கி என்று ஆன்றோர் இனிது அறிவிக்கின்றார்
பிரபோ, அந்த இனிய அருளை அருள் என்று வினயமோடு நின்று விண்ணப்பித்த படி

விளக்கக் குறிப்புகள்

1விப்பிரதேச
(புகலிக்கரசாகிய திருவளர் விப்பிரசிகாமணி) சம்பந்தர் ஆளுடை கலம்பகம் 6 (11 ஆம் திருமுறை) (வசுசெங்கல்வயராய பிள்ளை)

2 பிரமோத அடிகளை - விரும்பத் தக்க திருவடிகள்

3ஆதபயில் - ஆதப அயில் - வெயில் ஒளி கொண்ட வேல்




” tag:
                      

                      தனதத்தன தானதன தனதத்தன தானதன
                      தனதத்தன தானதன                  தனதானா

சொருபப்பிர காசவிசு வருபப்பிர மாகநிச
  சுகவிப்பிர தேசரச                                சுபமாயா
துலியப்பிர காசமத சொலியற்றர சாசவித
  தொகைவக்ரம மாதர்வயி                      றிடையூறு
கருவிற்பிற வாதபடி யுருவிற்பிர மோதஅடி
  களையெத்திடி ராகவகை                     யதின்மீறிக்
கருணைப்பிர காசவுன தருளுற்றிட ஆசில்சிவ
  கதிபெற்றிட ரானவையை                 யொழிவேனோ
குருகுக்குட வாரகொடி செருவுக்கிர ஆதபயில்
  பிடிகைத்தல ஆதியரி                          மருகோனே
குமரப்பிர தாபகுக சிவசுப்பிர மாமணிய
  குணமுட்டர வாவசுரர்                          குலகாலா
திருவொற்றியு றாமருவு நகரொற்றியுர் வாரிதிரை
  யருகுற்றிடு மாதிசிவ                         னருள்பாலா
திகழுற்றிடு யோகதவ மிகுமுக்கிய மாதவர்க
  ளிதயத்திட மேமருவு                          பெருமாளே

279 திருவொற்றியூர்



பதம் பிரித்து பொருள்

சொருப பிரகாச விசுவ ரூப பிரமாக நிச
சுக விப்பிரதேச ரச சுப மாயா
சொருபப் பிரகாச - பிரகாச சொரூபனே[பேரொளிப் பிழம்பே] விசுவ ரூப - உலகம் அனைத்தையும் கொண்ட பிரமாக - முழு முதற் பொருளாய் நின்று  நிச சுக - உண்மையான  சுகத்தைத் தருபவனே [பிரமம் என்னும் பெரிய பொருளாக உள்ள மெய்மைப் பேருண்மை மேலோனே,] விப்பிரதேச - அழகனே ரசு சுப - இன்ப சுபப்பொருளே [மாபெரும் சுவையான மங்களமே] மாயா - அழியாத

துலிய பிரகாச மத சோலி அற்ற ரசா சவித
தொகை விக்ரம மாதர் வயிறு இடை ஊறு

துலியப் பிரகாச - சுத்த ஒளியே [தூய அதி நுட்ப ஒளியே] மத - மதங்களின் சோலி அற்ற - தொந்தரவைக் கடந்த ரசா சவித தொகை - இன்பம் கூடிய வகையதான
[மத சொல் இயற்று  அரசா- சமய நூட்கள் சால இயற்றிய கலை அரசே
சவித தொகை  விக்ரம- தொகைப்படுத்திக் கூறும் பருதியர் (சூரியன்கள்) என வளர் ஒளி மயமாக வரும் வலியோனே,] விக்ரம - வலிமையை உடையவனே மாதர் வயிறு இடை ஊறு - மாதர்களின் வயிற்றில் ஊறுகின்ற


கருவில் பிறவாதபடி உருவில் பிரமோத அடிகளை
ஏத்திடு இராக வகை அதின் மீறி

கருவில் பிறவாதபடி - கருவில் பிறக்கா வண்ணம் உருவில் - (உனது) திருவுருவத்தில் பிரமோத - விரும்பத் தக்க அடிகளை - திருவடிகளை ஏத்திட - போற்றுகின்ற ராக வகை - கீத வகைகளில் அதின் மீறி - மேம்பட்டவனாய் (விளங்கும்)

கருணை பிரகாச உனது அருள் உற்றிட ஆசு இல் சிவ
கதி பெற்றிடு இடர் ஆனவையை ஒழிவேனோ
கருணைப் பிரகாச - கருணை ஒளியனே உனது அருள் உற்றிட - உனது திருவருள் கூடுவதால் ஆசு இல் - குற்றமில்லாத சிவ கதி பெற்று - சிவ கதியை அடைந்து இடர் ஆனவையை - துன்பங்கள் யாவற்றையும் ஒழிவேனோ - கடக்க மாட்டேனோ?
குரு குக்குட வார கொடி செரு உக்கிர ஆதப அயில்
பிடி கைத்தல ஆதி அரி மருகோனே

குரு - நிறமுள்ள வார குக்குட கொடி - கோழிக் கொடியையும் செரு - போரில் உக்கிர - உக்கிரமான ஆதப அயில் பிடி - வெயில் ஒளி கொண்ட வேலையும் பிடித்துள்ள கைத்தல - திருக்கரங்களை உடையவனே ஆதி - ஆதியே அரி மருகோனே - திருமாலின் மருகனே

குமர பிரதாப குக சிவ சுப்பிர மா மணிய
குணம் முட்டர் அவா அசுரர் குலகாலா

குமர - குமரனே பிரதாப - கீர்த்தி விளங்கும் குக - குகனே மா - அழகிய சிவ சுப்பிர மணிய - சிவ சுப்பிரமணியனே குண முட்டர் - குணம் குறைவு உடையவரும் அவா அசுரர் - ஆசை மிக்கவருமான குலகாலா - அசுரர் குலத்துக்கு யமனே


திரு ஒற்றி உறா மருவு நகர் ஒற்றியூர் வாரி திரை
அருகு உற்றிடும் ஆதி சிவன் அருள் பாலா

திரு - இலக்குமி ஒற்றி - சேர்ந்து உறா மருவு - பொருந்தியிருக்கும் நகர் ஒற்றியூர் - நகரமான திருவொற்றியூரில் [எண் வகைத் திருவும் தங்கி தழுவும் பதியான திருவொற்றியூரில்], வாரி திரை - கடல் அலைக்கு                                                                                                                                          

திகழ் உற்றிடு யோக தவ மிகு முக்கிய மாதவர்கள்
இதயத்திடமே மருவிய பெருமாளே

அருகு உற்றிடும் - அருகில் இருக்கும் ஆதி சிவன் - ஆதிசிவன் அருள் பாலா - அருளிய குழந்தையே திகழ் உற்றிடு - விளக்கம் கொண்ட யோக தவ - யோகத்திலும் தவத்திலும் மிகு முக்கிய - மிக்க சிறப்பான மா தவர்கள் - மகா வசிகளின் இதயத்திடமே - மனத்திலேயே [இதய தகராலயத்திலேயே] மருவு - பொருந்தி விளங்கும் பெருமாளே - பெருமாளே
[ ] அடைப்பு குறிக்குள் இருப்பவை  திரு நடராஜன் தந்த பொருள்

சுருக்க உரை

பிரகாச சொரூபனே ஒளி உருவனே எல்லா அண்டங்களையும் கொண்ட பேருருவனே முழு முதற் பொருளாக நின்று உண்மையான சுகத்தைத் தரும் பொருளே இன்பப் பொருளே அழிவில்லாத சுத்த ஒளியே மதங்களின் தொந்தரவுகளைக் கடந்த வலிமையை உடையவனே

தாயின் வயிற்றில் கருவாக பிறக்காதபடி உனது திருவுருவில் விரும்பத் தக்க திருவடிகளைப் போற்றும் கீத வகைகளிலும் மேம்பட்டவனாய் விளங்கும் கருணை ஒளியே உனது திருவருளால் சிவ கதியைப் பெற்றுதுன்பங்கள் யாவையும் கடக்க மாட்டேனோகோழிக் கொடியையும் ஒளி கொண்ட வேலையும் ஏந்திய திருக்கையினனே ஆதியே திருமால் மருகனே குமரனே கீர்த்தி விளங்கும் குகனே சுப்பிரமணியாகிய பேரொளியோனே ஆசை மிகுந்த அசுரர் குலத்துக்கு யமனே இலக்குமி சேர்ந்து பொருந்தியிருக்கும் திருவொற்றியூரில் கடல் அலைக்கு அருகில் வீற்றிருக்கும் ஆதி சிவன் அருளிய குழந்தையே யோகத்திலும் தவத்திலும் சிறந்த பெரிய தவசிகள் மனத்திலேயே பொருந்தி விளங்குபவனே சிவ கதி பெற்று இடர்கள் அனைத்தையும் கடக்க மாட்டேனோ?

ரசபதி விரிவுரை

உதய ஒளி முன் இருள் ஒதுங்கும் அது போல் பேரொளிப்  பிழம்பை  உள்ளம் ஊன்றி உணரும் சமயம், ஆணவ இருள் வலி அடங்கும் இதோ சிறக்க வருகிறது சிவ ஒளி என்று குரு மொழி போல் அந்நிலையில் அருள் நாதம் அறிவிக்கும் உடனே வெல் வெல் வெல் வெல் என்று உடன் தொடர்ந்து எழுகிறது வேல் அப்படித் தான் இருக்கிறது அதன் செயல்

சொரூபத்தில்நாதம் தடத்த உருவில் குலவுகிறது சேவல் கொடி சொரூபத்தில் ஞானம் தடத்தத்தில் வேல் பேரொளி மயமான அவ் வேலையும் சேவலையும் பிடித்த கரத்தனை, குரு குக்குட வார கொடி செரு உக்கிர ஆதப அயில் பிடி கைத்தல என அன்போடு கூவி அழைத்தார்

அநியாயம் செய்வாரை அழிப்பார் ஆதலின் திருமால் அரி எனும் பெயர் பெறுவர் அமரரில் முதல்வர், தொண்டரில் தலைவர் என்பதை எண்ணி அவரை ஆதி அரி என்றார் ஆறுமுகப் பரன் ஆடலை அறிந்தார் சிறந்த கண் மழை சிந்தினார் அந்தத் துளிகள் இரு பெண் உருவாகிப் பிரகாசித்தன அவ்விருவர்க்கும் அமுத வல்லி , சுந்தரி என பெயர் இட்டார் அமுத வல்லியை அமரர்க்கு மகளாக அளித்தார் சுந்தரியை குறவர்க்கு மகளாகக் கொடுத்தார் இருவரையும் முருகனுக்கு மணத்தில் அளித்தார் முருகன், அமரர் மருகன், குமரன், சவரர் மருகன் ( வேடுவர் மருமகன் ), என்று எவரும் சொல்ல வைத்தார்  மற்றவர்க்கு இப்படி மதிப்புண்டாக, மாபெரும் பணியை தான் மறைந்து செய்தாரானாலும், மால் மருகன் முருகன் என்று அவரைப் போற்றி உலகம் புகழ்ந்தது அதனை அறிந்து ஆதி அரி மருகோனே என்று அன்பு மிகுத்து அழைத்தார்
கு - மலம், மரன் - அழித்தவன், குமர நாமத்திற்கு இப்படியும் ஒரு பொருள் உண்டு பிரதாபம் - மகிமை, பெருமை, பிரசித்தி எனினுமாம் குகன் - உயிர்களின் இதய குகையில் இருப்பவன் - வசை இல் உயிர் உள்ளமுமே குகைகளும் வதியும் இயல்பால் குகன் - என்று இதனை விரித்து உரைக்கிறது விநாயக புராணம்
தண்முகத் துய்ய மணி உண்முகச்சைவமணி சண்முகத் தெய்வ மணியை சிவசுப்பிரமாமணிய என்று கூவி அழைக்கும் அருமை கோடி பெறும்

சிவ என்பதை ஒருதலை மாணிக்கம் என்பர் அதனிலிருந்து எழுகிறது சிவசுப்ரமணியம் சு - இன்பம், பிரம - பெரிய பொருள்,   நியம் - விளங்கும் ஒளி எனவே இன்பப் பிரம்ம ஜோதியை சுப்பிரமணியம் என்று உரு ஏற்றினார் உள்ளம் உவகை பெறும்

ஒரு மொழியில், நகரத்தின் முன்ணகரம் வருமேல் , நகரம் ணகரமாகத் திரியும் என்பது வட மொழி விதி அதன் படி நியம் என்பது ணியம் என்று ஆயது

நலம் சிறந்த அந்தணரும் சுருதியும், வாழும் நம்மை வழிபடுவதால், நாம் சுப்பிரமணியம் ஆவோம்.  சுரர் , அசுரர் முதலிய எவராலும்  எண்ணப்படுதலின் நம் முருகன் சுப்பிரமணியன் ஆயினன் என்று உமா தேவிக்கு சிவம் உரைத்ததாக குதுகலித்து ஒரு குறிப்பை ஸ்காந்தம் கூறுகின்றது

ராஜச தாமச குணத்தர் அசுரர் சத்ய குண சார்பு  இலாதவர் ஆதலின் குணமுட்டர் ஆயினர் மூடப்பட்ட குணிகள் அந்த மூடர்கள் பேராசை பேய் நலிய வானவர் வாழ்வை வலிந்து கவர்ந்தனர் மா துக்கம் தீர்த்து சாதுக்கள் வாழ  தானவர் குலத்தை தடித்தானை,     குமர   பிரதாப   குக சிவசுப்பிரமாமணிய குணமுட்டர் அவா அசுரர் குலகாலா  என்று அழைக்கும் அருமையே அருமை திருவொற்றியூர் என்ற பெயரே திருமகள் நிகேதனம் அது எனலை தெரிவிக்கின்றது

ஆதி அரி மருகா, ஆதி சிவன் அருள் பாலா என்று பல தரம் சொல்லிப் பாருங்கள் ஓதும் நாவில் சுரப்பு ஊறுகின்றதே
யோகமும் தவமும் உடைய மா தவர்களே இவ்வுலகிற்கு என்றும் தேவை இடையறாது அவர்கள் தன்னை எண்ணுகின்றார் ஆதலின், அவர் இதயத்தில் நீங்காது இருப்பவனே என்ற பொருளில் திகழ் உற்றிடு யோக  தவ மிகு  முக்கிய மாதவர்கள் இதயத்திடமே    மருவு பெருமாளே என்றார்

சொரூபம் - அனுபூதியில் புலனாகும் அறிவு நிலை அது தத்துவம் கடந்தது எம்மதங்கட்கும் எட்டாதது குணமும் குறியும் இல்லாதது ஆன்ம அறிவிற்கு அறிவாய் இருப்பது இறப்பும் பிறப்பும் நினைப்பும் மறப்பும் சேராதது அருள் வழியால் ஐந்தொழில் நிகழ ஒட்டாதது எதனினும்   ஒன்றுவது அச்சொரூபம் இயல்பில் ஒளிர்வது ஆதலின் சொரூபப் பிரகாச என்றார்

விசுவ ரூபம் - உலக உருவம் உலகானான், உலகிற்கு உயிரானான், உலகைக் கடந்தும் உளன் எனும் பொருளில் விசுவ ரூபன் விஸ்வாந்தர்யாமி, விஸ்வாதிகன் என, ஏதமில்லாத வேதம் இறைவனை என்றும் அறிவிக்கின்றது சொரூபப் பிரகாசம் விஸ்சவரூபமாக விளங்குவதால் தான் அதை ஓதவும் உணரவும் இயல்கிறது பிரம்மாக என்பது பிரமாக என நின்றது பெரிய பொருளை பிரமம் என்பர் பெரியோர்.
சதானந்த பரத்தை நிச சுகம் என்பது நினைக்கத் தக்கது பிணைந்து  கலந்த பின் பிரிவு தருவன உள எனில் அதன் வழி வருவது சிற்றின்பம் அணைந்து கலந்த பின் அத்வைதமாவது பேரின்பம் அதை ஏட்டில் விவரிக்க இடமில்லை.

ஊன்றி உணர்ந்தால் உய்தி பிறக்கும் சொரூபம் - முளை, விஸ்வ ரூபம் - விதை பிரம்மமாக இருந்த நிச சுகம் உயிர்கட்கு தன்னை உணர்த்த விப்ர தேஜஸாக விளங்குகின்றது இது குரு முகுமான கோலம் அதன் உபதேசம் ரச சுப அனுபவம் மற்ற உபதேசங்கள் எல்லாம் விரசமான அமங்கலமே

உபதேசத்தின் பின், மாயா துல்ய பிரகாசம் மலரும் இது, ஏற்றி வைத்த பின் அணையாத இதய தீப இருப்பு - பொதிய முனி அகத்து பொங்கும் இருள் விலக்க விதியும் அறியா விளக்கேற்றும் தேசிகனே- என்று அருமை போரூர் அடிகளும், - ஆபத்தை நீக்கி, வளர்த்தே சற்றும் அசையாமல் அவியாமல் அடியேன் உளத்தே தீபத்தை வைத்தது பாரீர் திருச்சிற்றம்பலத்தே திகழ் நட ஜோதி என வடலூர் முனிவரும் சமிக்ஞை காட்டுவது ஊன்றி இங்கு உணரத் தகும் இந்நிலையை எவரும் ஓதலாம் உணரலாம் இங்கு சமயவாதிகளின் மோதல் இராது

எல்லார்க்கும் பரிபாகம் (மனப் பக்குவம்) ஒரே மாதிரியாக இருப்பது இல்லை தடத்த நிலையில் அவர்கள் தம் மதிக்குத் தக்கவாறு மதிக்கலாயினர் மதிநிலைக்குத் தக்க படி பேசும் மதங்கள் பிறந்தன சமய நூல்களும் எழுந்தன நூல் செய்தார் பெயர் நூல் முகப்பில் நிற்கும் அவர்களா அதை ஆக்கினார்கள்? ஒருநாளும் இல்லை  அவர்கள் இதயத்தில் இருந்து இந்தந்த நூட்களை ஆக்கியது சொரூப தடத்த ஜோதி உரைத்த அந்நூலின் படி ஒழுகினால், படிகிரமுமாகி, உணர்வை அருளி அறிவே அவர்களை உயர்த்தி விடும் அந்நிலையை எண்ணி, மத சொல் இயற்று அரசா என்று விமல அந்த ஒளியை விளிக்கலாம் அல்லவா? சொல் - ஆகு பெயரால் நூலை உணர்த்திற்று
மற்றும், சமய ஒரு மொழி உதவிய சிவ லோக சம்ராஜ்ய சக்ரவர்த்தியே என்று பொருள் கோருவதும் ஒரு வகை
-    உததி மிசை கடவு மரகத அருண குல துரக உப லலித கனக ரத சதகோடி சூரியர்கள் உதயமென யுக முடிவின் இருள் அகல ஒரு ஜோதி வீசுவதும் - ஆன அத்தெய்வ இயல்பை சவித தொகை விக்ரம என்று அன்பொடு கூவி
-    அழைக்கலாம் சவித - சூரியன், தொகை - அளவிலாமை குறித்தது, விக்ரம் - பேராற்றல்
என் கதை என்ன ?
ஊறுகாய் அந்த ஊறுகாய்ப் பாண்டத்தில் ஊறுவது போல் எத்தனையோ பேதையர் கருவில் ஊறி பிறந்தேன்இருந்தேன், படாத துன்பம் பல பட்டேன் இறுதியில் வீணே இறந்தேன் பட முடியாது இனி துயரம் பட்டதெல்லாம் போதும் என்று வாய்ப்பாட்டு முறையில் ஓயாது ஓதுவதால் பயனில்லை
ஆர்வம் கருக்குழியை அணுக வைக்கும் துதித்து மகிழ்ந்து தோகையைரையே தொழச் செய்யும் பயனாய் விளைவது பவ கதி தான்
காணத்தக்க உன் திருவடிகளில் காதல் வேண்டும்  பாராயணம் எனும் பெயரால் ஏத்தி துதித்தல் என்றும் நலம் தரும் அதன் பின் கருணை நிறைந்த உன் திருவருள் கரை ஏறும் படி கை கொடுக்கும் கவலை மாயும் சிவ கதி விளையும் அவனருளாலே அவன் தாள் வணங்கி என்று ஆன்றோர் இனிது அறிவிக்கின்றார்
பிரபோ, அந்த இனிய அருளை அருள் என்று வினயமோடு நின்று விண்ணப்பித்த படி

விளக்கக் குறிப்புகள்

1விப்பிரதேச
(புகலிக்கரசாகிய திருவளர் விப்பிரசிகாமணி) சம்பந்தர் ஆளுடை கலம்பகம் 6 (11 ஆம் திருமுறை) (வசுசெங்கல்வயராய பிள்ளை)

2 பிரமோத அடிகளை - விரும்பத் தக்க திருவடிகள்

3ஆதபயில் - ஆதப அயில் - வெயில் ஒளி கொண்ட வேல்